Het bepalen van het juiste aantal bevestigers per vierkante meter isolatie op een houten dak is een essentieel onderdeel van de dakconstructie en -isolatie. Deze bevestigers zorgen niet alleen voor de sterkte en stabiliteit van de isolatie, maar ook voor de duurzaamheid van het gehele daksysteem. In dit artikel wordt een gedetailleerde beschrijving gegeven van de aanbevolen aantallen bevestigers per m², afhankelijk van de locatie op het dak, de windbelasting en het type bevestiging. Bovendien worden de typen bevestigingsmaterialen en de invloed van Europese normen besproken.
Inleiding
Het bevestigen van isolatieplaten op een houten dakconstructie vereist zorgvuldige planning en uitvoering. De keuze van het juiste aantal en het juiste type bevestigers hangt af van verschillende factoren, zoals de windbelasting van het dak, de dikte van de isolatie, het type dakbedekking en de aanwezigheid van rand- of hoekzones. Daarnaast speelt de Europese norm EN 1991-1-4 een grote rol bij het bepalen van de vereiste bevestigingspatronen.
In de praktijk worden isolatieplaten meestal bevestigd met behulp van drukverdeelplaten of tules, die op hun beurt met schroeven worden aangesloten op de houten dakconstructie. De hoeveelheid benodigde bevestigers per m² kan variëren van 4 tot 8, afhankelijk van de locatie en de mate van windbelasting.
In het volgende overzicht worden de relevante richtlijnen en aanbevelingen besproken, evenals de technische kenmerken van de bevestigingsmaterialen.
Aantal bevestigers per m²: richtlijnen en patronen
1. Algemene vuistregels
De meeste bronnen geven aan dat het aantal benodigde bevestigers per m² varieert afhankelijk van de locatie op het dak. De volgende richtlijnen zijn afgeleid van de gegevens in de SOURCE DATA:
- In het middenvlak van het dak: 4 bevestigers per m².
- Langs de randen van het dak: 6 bevestigers per m².
- In de hoeken van het dak: 8 bevestigers per m².
Bij deze aantallen wordt rekening gehouden met de toename van de windbelasting in rand- en hoekzones. In deze zones is extra bevestiging nodig om te voorkomen dat het daksysteem door de wind loskomt of schade oploopt.
Deze vuistregels worden vaak gebruikt bij de installatie van isolatieplaten op een houten dak. Het aantal bevestigers kan ook beïnvloed worden door het type isolatiemateriaal en de dikte ervan. Zo is bij dikker isolatiemateriaal een langere schroef nodig, wat mogelijk een beïnvloeding van de bevestigingsstrategie met zich meebrengt.
2. Kimfixatie
Een specifieke vorm van bevestiging die vaak wordt toegepast bij randzones, is de kimfixatie. Dit houdt in dat de bevestigers hart op hart op 250 mm worden aangebracht. Deze methode wordt vooral toegepast in zones waar de windbelasting aanzienlijk is, zoals langs de randen van het dak of in kinnen.
Kimfixatie zorgt voor een stevige bevestiging en voorkomt dat het daksysteem loskomt bij zware wind. De bevestigers worden in een rij aangebracht, zodat er geen sprake is van losse of lege plekken in de bevestigingslijn.
3. Invloed van windbelasting
De Europese windbelastingnorm EN 1991-1-4 speelt een centrale rol bij het bepalen van het benodigde aantal bevestigers per m². Deze norm legt uit hoe de windbelasting wordt bepaald en hoe deze belasting verwerkt moet worden in de constructie van het dak. Aan de hand van deze norm wordt bepaald hoeveel bevestigers nodig zijn om het daksysteem voldoende stevig te maken.
De windbelasting varieert afhankelijk van factoren zoals de hoogte van het gebouw, de omgeving (bijvoorbeeld stad versus land), en de oriëntatie van het dak. Gebouwen die zich in een windrijke regio bevinden, zullen doorgaans meer bevestigers per m² nodig hebben dan gebouwen in windgeschutte gebieden.
In de praktijk wordt het benodigde aantal bevestigers berekend aan de hand van deze norm. Dit vereist vaak een berekening door een erkende bouwkundig expert of met behulp van een softwaretool die de windbelasting voor het specifieke gebouw kan bepalen.
Typen bevestigingsmaterialen
Bij de bevestiging van isolatieplaten op een houten dakconstructie worden verschillende materialen gebruikt. Deze bevestigingsmaterialen zorgen ervoor dat de isolatie stevig vastzit aan het dak en dat er geen sprake is van losse of losse plekken. De belangrijkste typen bevestigingsmaterialen zijn:
1. Drukverdeelplaten
Drukverdeelplaten zijn vaak in de vorm van een ring (met een diameter van 70 mm) of in rechthoekige vorm (40 x 80 mm). Deze platen worden op het isolatiemateriaal geplaatst en vervolgens met een schroef in de houten dakconstructie bevestigd. De functie van deze platen is om de druk van de schroef over een groter oppervlak te verdelen, waardoor er minder kans is op beschadiging van het isolatiemateriaal.
De meeste producten die worden genoemd in de SOURCE DATA, zoals de SP 70 drukverdeelplaat, zijn rond en hebben een platte onderzijde met een kom. De dikte van deze platen is meestal 0,70 mm.
2. Tules
Tules zijn een andere vorm van bevestigingsmateriaal die vaak wordt gebruikt bij de bevestiging van isolatieplaten. Tules zijn doorgaans in de vorm van een rechthoek en worden gebruikt in combinatie met schroeven. Een veelgebruikt type is de R 75 tule. Deze tules worden op het isolatiemateriaal geplaatst en vervolgens vastgeschroefd aan de houten dakconstructie.
De tules zorgen ervoor dat de schroef niet direct in het isolatiemateriaal aangedraaid hoeft te worden. Hierdoor wordt het risico op beschadiging van het isolatiemateriaal verkleind. Ook zorgen tules ervoor dat de schroef steviger vastzit in het hout.
3. Zelftappende schroeven
Bij de bevestiging van isolatieplaten op een houten dakconstructie worden vaak zelftappende schroeven gebruikt. Deze schroeven zijn speciaal ontworpen voor gebruik op hout en kunnen zonder voorboren in het materiaal worden aangedraaid. Dit maakt de bevestiging sneller en efficiënter.
De schroeven moeten minimaal 4 mm dik zijn, inclusief spoed. Daarnaast moet de lengte van de schroeven gelijk zijn aan de dikte van het isolatiemateriaal plus minstens 15 mm extra. Dit zorgt ervoor dat de schroeven voldoende in het hout vastzitten en dat het isolatiemateriaal niet loskomt.
4. Speciale schroeven
In sommige gevallen worden speciale schroeven gebruikt, zoals de EDS-H of EDS-S dakschroeven van Eurofast. Deze schroeven zijn ontworpen voor gebruik op daken en zorgen voor een extra stevige bevestiging. Ze zijn meestal gemaakt van verzinkt staal en zijn bestand tegen corrosie.
Verlijmde isolatieplaten en kunststof daksystemen
Neben mechanische bevestiging wordt ook verlijming gebruikt bij het bevestigen van isolatieplaten op een houten dakconstructie. Bij deze methode wordt de isolatieplaat direct op het dak verlijmd. Dit heeft het voordeel dat er minder bevestigers nodig zijn en dat het daksysteem een gladde, geïntegreerde uitstraling krijgt.
1. Verlijmde kunststof daksystemen
Verlijmde kunststof daksystemen zijn een veelgebruikte methode in diverse Europese landen. Deze systemen bestaan meestal uit éénlaagse kunststof dakbanen die gemaakt zijn van PVC, TPO of EPDM. Deze dakbanen kunnen met of zonder vlies aan de onderzijde worden gebruikt.
De dakbanen worden verkleefd op de ondergrond, wat kan zijn een betonnen dakvloer of mechanisch bevestigde isolatieplaten. De isolatieplaten worden in dit geval bevestigd via drukverdeelplaten of tules. Het aantal benodigde bevestigers per m² wordt in dit geval ook bepaald door de windbelasting en de Europese windbelastingnorm EN 1991-1-4.
2. Verlijmde éénlaagse kunststof daksystemen
Deze systemen worden vaak toegepast in combinatie met mechanisch bevestigde isolatieplaten. De kunststof dakmembraan wordt volledig of partieel verlijmd op de ondergrond, afhankelijk van de windbelasting. De verlijming zorgt ervoor dat het daksysteem weinig sprake is van lekkages of naregels.
De systemen worden vaak verlijmd op mechanisch bevestigde isolatieplaten of onderlagen die geschikt zijn voor verlijming. Deze platen worden bevestigd via drukverdeelplaten of tules, zoals eerder besproken.
Inductielastechniek als alternatief
Een alternatieve methode voor de bevestiging van kunststof dakbanen is de inductielastechniek. Deze techniek maakt gebruik van speciaal ontworpen drukverdeelplaatjes die inductief worden verhit, waardoor het kunststof membraan aan de plaatjes verkleefd wordt.
Bij deze methode is een overlap van 60 tot 80 mm nodig. De drukverdeelplaatjes worden niet in de overlap aangebracht, maar op de isolatie, volgens een vooraf bepaald patroon. Het patroon is afhankelijk van de windbelasting van het dak. Deze methode biedt een snellere en efficiëntere oplossing, vooral bij grotere daken.
Aanbevolen werkmethoden
Het bevestigen van isolatieplaten op een houten dakconstructie vereist zorgvuldige voorbereiding en uitvoering. Hieronder worden enkele aanbevolen werkmethoden besproken:
1. Patroon van bevestiging
Het bevestigingspatroon moet duidelijk zijn en over het hele dak gelijk worden gehandhaafd. In het midden van het dak kan een patroon van 4 bevestigers per m² worden gebruikt, terwijl in rand- en hoekzones dit aantal moet worden opgevoerd naar 6 of 8 per m². In kinnen kan een kimfixatie worden toegepast, waarbij de bevestigers hart op hart op 250 mm worden aangebracht.
2. Overlap van dakbedekking
Bij het aanbrengen van de tweede laag dakbedekking moet zorg worden genomen dat de langsnaden niet op elkaar vallen. Dit betekent dat de tweede laag met een hele baanbreedte begint. De overlap van de eerste laag wordt gebruikt voor de mechanische bevestiging van tules en drukverdeelplaten.
3. Juiste aandraai van de schroeven
Bij het bevestigen van isolatieplaten is het belangrijk om de schroeven juist aan te draaien. De drukverdeelplaten moeten in het vlak van het isolatiemateriaal liggen, zodat er geen kuilen ontstaan. De schroeven moeten niet te strak worden aangedraaid, maar wel voldoende om de bevestiging stevig te maken.
4. Verwijderen van vuil en onreinigheden
Voordat de isolatieplaten worden bevestigd, moet het dakoppervlak schoon en droog zijn. Onreinigheden kunnen de bevestiging verzwakken en het risico op naregels of lekkages verhogen. Het aanbrengen van een extra coating, zoals Mec-rol, kan ook helpen om de bevestiging te versterken en de levensduur van het daksysteem te verlengen.
Conclusie
Het bepalen van het juiste aantal bevestigers per m² isolatie op een houten dak is van groot belang voor de stabiliteit en duurzaamheid van het daksysteem. Aan de hand van de gegevens uit de SOURCE DATA zijn richtlijnen opgesteld voor het aantal benodigde bevestigers, afhankelijk van de locatie op het dak (middenvlak, randen, hoeken). Daarnaast zijn verschillende typen bevestigingsmaterialen besproken, zoals drukverdeelplaten, tules en zelftappende schroeven. Verlijming en inductielastechniek zijn ook genoemd als alternatieven voor mechanische bevestiging.
Het aantal bevestigers per m² kan variëren tussen 4 en 8, afhankelijk van de windbelasting en de locatie op het dak. Het gebruik van kimfixatie is aan te raden in rand- en hoekzones. Bij de uitvoering van de bevestiging is het belangrijk om een duidelijk patroon aan te houden en de schroeven juist aan te draaien. Ook de schoonmaak van het dakoppervlak en het gebruik van een extra coating kunnen een positieve invloed hebben op de bevestiging en de levensduur van het daksysteem.
Het toepassen van deze richtlijnen en technieken zorgt ervoor dat het daksysteem stevig, duurzaam en betrouwbaar is, wat essentieel is voor het functioneren en het uiterlijk van het dak.