Inleiding
Woningen uit de jaren 1990 zijn vaak goed geïsoleerd dankzij de toenemende aandacht voor energiezuinig bouwen en strengere regelgeving. Echter, de dikte van de isolatie in lessenaarsdaken van huizen gebouwd in 1994 kan variëren afhankelijk van het ontwerp, het type bouwstof en de toepassing van specifieke isolatiemaatregelen. Voor renovaties, verkoop of energiebesparing is het belangrijk om te weten hoe goed zo’n dak is geïsoleerd.
In dit artikel worden de verwachtingen voor de isolatiedikte in lessenaarsdaken van woningen uit 1994 besproken, op basis van de relevante informatie uit recente bronnen. We analyseren de bouwregelgeving van die periode, de typische isolatiemateriaalkeuze en de gemiddelde RC-waarden. Bovendien wordt bekeken wat de huidige eisen zijn, en of verbetering mogelijk is.
Isolatie in Lessenaarsdaken: Bouwperiode 1994
Bouwregelgeving en Energieprestatie in 1994
In 1994 was het Bouwbesluit al aanzienlijk gestrengere eisen gaan stellen aan de isolatie van woningen. Dit gebeurde na het invoeren van de EPC (Energie Prestatie Coëfficiënt) in 1995, maar al vanaf 1988 was de RC-waarde (warmteweerstand) in het Bouwbesluit verhoogd van 1,3 m²K/W naar 2,0 m²K/W. In 1992 werd dit verder opgevoerd naar 2,5 m²K/W voor gevels, en de EPC-eis werd in 1995 opgenomen.
Hoewel het exacte jaar van 1994 niet expliciet genoemd wordt in de bronnen, valt uit de trends af te leiden dat woningen uit die tijd al een betere isolatie hadden dan die vóór 1992. De dakisolatie was een van de hoofdcomponenten van die verbetering.
Verwachte Dikte van Dakisolatie in 1994
Volgens bron 2 zijn woningen tussen 1982 en 1999 in de regel voorzien van matige tot goede dakisolatie. Aangezien 1994 midden in die periode valt, is het aannemelijk dat de dakisolatie in 1994-realisaties al richting de hogere kant van deze schaal lag.
De RC-waarde voor daken in 1994 was nog niet op het huidige niveau van 6 m²K/W, maar het was al verhoogd tot ongeveer 2,5 tot 3,5 m²K/W. Om die RC-waarde te bereiken, zou de isolatiedikte meestal tussen 8 en 12 cm liggen, afhankelijk van het type isolatiemateriaal (bijvoorbeeld glaswol, polystyreen of mineral wool).
Lessenaarsdaken van 1994 zijn meestal gemaakt van hout of beton en vereisten dus een aanpassing van de isolatiemethode. In lessenaarsdaken kan de isolatie vaak in de vorm van losse platen of rollen worden aangebracht, of via een continu laag van isolatiemateriaal.
Typische Isolatiemateriaal in 1994
In 1994 was glaswol het meest gebruikte isolatiemateriaal voor dakconstructies. Dit was een goedkope en effectieve manier om de warmteweerstand te verhogen. Alternatieven zoals EPS (expander polystyreen) of XPS (expandable polystyrene) werden ook wel gebruikt, vooral bij dakkapellen of bij woningen met specifieke thermische eisen.
Het gebruik van HR-glas was op dat moment nog in opkomst, vooral in woningen vanaf 1995. In woningen uit 1994 was dubbel glas nog de norm, met enkele uitzonderingen in woonkamers of in nieuwbouwprojecten met energieprestaties.
Isolatie van Lessenaarsdaken: Aanvullende Maatregelen
Hoewel de dakisolatie een belangrijke rol speelt, is het ook mogelijk dat in 1994-realisaties aandacht was besteed aan luchtdichtheid en ventilatie. In het Bouwbesluit van 1992 werd al meer nadruk gelegd op het voorkomen van warmteverlies via naden en kieren. Dit betekent dat ook de randen van het lessenaarsdak, zoals kozijnen, schoorstenen of luchtkappen, mogelijk beter zijn afgesloten in vergelijking met oudere woningen.
Daarnaast werd in sommige projecten gebruikgemaakt van afgewerkte plafonds of isolatie in de kruipruimte onder het dak. Deze aanvullende maatregelen kunnen de effectiviteit van de dakisolatie verder verhogen.
Isolatieverbeteringen Mogelijk?
Hoewel woningen uit 1994 al relatief goed geïsoleerd zijn, kan er nog steeds ruimte zijn voor verbetering. In het bijzonder bij lessenaarsdaken kan de isolatie dikker worden gemaakt, zolang er voldoende ruimte is in de constructie.
Aanpassing van Dikte
Als de huidige isolatiedikte ligt tussen 8 en 12 cm, kan deze uitgebreid worden naar 15 of zelfs 20 cm, afhankelijk van het type dakconstructie. Dit is bijvoorbeeld mogelijk in kruipruimtes of bij daken met een voldoende hoogte. De RC-waarde kan dan verder opgelift worden naar 5 of 6 m²K/W, wat aanzienlijk is in vergelijking met de eisen van 1994.
Aanvullende Maatregelen
Buiten het vergroten van de dikte zijn er ook andere manieren om de isolatie-effectiviteit te verhogen:
- Luchtdichtheid verbeteren: Het controleren en herstellen van losse naden, lekkages of losse isolatie.
- Warmtewisselaars installeren: Dit is vooral relevant voor ventilatie- en verwarmingsinstallaties.
- Verduurzaming van het dak: Het gebruik van duurzame isolatiematerialen zoals houtvezel, cellulose of natuurlijke stoffen.
Vergelijking met Huidige Eisen
De huidige eisen voor dakisolatie zijn aanzienlijk strenger dan die in 1994. In 2015 is de minimale RC-waarde voor daken verhoogd tot 6 m²K/W, wat in de praktijk betekent dat de isolatiedikte vaak boven de 15 cm ligt. Voor lessenaarsdaken kan dit tot 20 cm of meer gaan, afhankelijk van het type isolatiemateriaal.
Woningen uit 1994 zouden dus in principe kunnen voldoen aan de huidige eisen, mits de isolatie is verbeterd of vervangen. Voor energiebeheer of een energielabel is het dan ook verstandig om de huidige toestand van de isolatie te controleren.
Conclusie
Lessenaarsdaken uit 1994 zijn in de regel goed geïsoleerd, aangezien de bouwregelgeving van die tijd al strengere eisen stelde dan daarvoor. De verwachte isolatiedikte ligt tussen 8 en 12 cm, met een RC-waarde tussen 2,5 en 3,5 m²K/W. Dit is redelijk goed, maar er is nog ruimte voor verbetering, met name als het dak is toegankelijk en er ruimte is voor extra isolatie.
Voor eigenaren van woningen uit 1994 is het dus verstandig om de huidige isolatie te beoordelen, met name als het gaat om energiebesparing, verkoop of verbouwing. Met kleine aanpassingen aan de isolatie of aanvullende maatregelen kan het thermische comfort van het huis aanzienlijk worden verbeterd.