Inleiding
EPDM-dakbedekking is een veelgebruikt en betrouwbare keuze voor platte daken vanwege haar uitstekende waterdichtheid, flexibiliteit en lange levensduur. Toch kan het materialen soms leiden tot problemen die niet altijd direct visueel zichtbaar zijn, zoals geurproblemen. In dit artikel bespreken we de oorzaken van een stinkende EPDM-dakbedekking, mogelijke oplossingen en het belang van correct onderhoud om zowel luchtige geuren als andere schade te voorkomen. We voeren de lezer ook in op de meest voorkomende schadebeelden aan EPDM-dakbedekking, aandachtspunten bij reparatie en de rol van regelmatig inspectie- en onderhoudsbeurten.
Oorzaken van geurproblemen bij EPDM-dakbedekking
Hoewel EPDM-dakbedekking op zichzelf niet een geur uitstraalt, kunnen geurproblemen voorkomen als het dak in contact komt met andere stoffen of omstandigheden. In het bijzonder kan de ondergrond of het bestaande dakmateriaal de luchtige geuren beïnvloeden. Zoals vermeld in bron [3], kan een bitumendak onder de EPDM-dakbedekking, vooral onder zonlicht in de zomer, een sterkere stank veroorzaken. Dit is het geval bij een situatie waarbij EPDM niet als een volledig nieuwe lagenconstructie wordt aangebracht, maar er op wordt geplaatst boven een bestaande bitumendakbedekking. De bitumen kan onder hoge temperaturen uitstromen of veranderen, wat leidt tot een onaangename geur.
Wanneer er een dakterras boven het EPDM-dak wordt aangebracht, zoals beschreven in bron [3], kan deze situatie iets anders zijn. De vloerbedekking (vlonder) kan een beperkend effect hebben op de warmteoverdracht en de luchtstroming, wat ervoor kan zorgen dat de stank minder intens wordt. Echter, dit hangt af van de dikte van de vlonder en eventuele luchtruimten tussen de EPDM-lagen.
Daarom is het mogelijk dat het niet nodig is om een extra EPDM-laag aan te brengen boven de bestaande bitumenbedekking, als de stank onder de vlonder op een aanvaardbare manier blijft. In dergelijke gevallen is het aan te raden om eerst een test uit te voeren bij zonlicht, om te bepalen of de geur aanmerkelijk is.
Geurproblemen en ondergrond
Een belangrijke factor bij geurproblemen bij EPDM-dakbedekking is de ondergrond waarop het materiaal wordt aangebracht. Volgens bron [4] kan EPDM defect raken wanneer het wordt geplaatst op een natte, stoffige of ongelijke ondergrond. Hoewel dit niet direct een geurprobleem veroorzaakt, kan het leiden tot loslatende materialen en lekkages, waarbij vocht en organische stoffen kunnen infiltreren en een nare lucht kunnen creëren. Daarom is het essentieel dat EPDM wordt geïnstalleerd op een droge, schone en vlakke ondergrond.
Daarnaast is de keuze van lijm van groot belang. Volgens bron [4], het gebruik van verkeerde lijm kan leiden tot onvoldoende hechting en loskomende randen. In zekere zin kan dit ook een indirecte bijdrage leveren aan geurproblemen, bijvoorbeeld wanneer het EPDM-oppervlak niet goed vastzit en vocht of organische stoffen kunnen infiltreren.
Geurproblemen en onderhoud
EPDM-dakbedekking is vrij resistent tegen veroudering en slijtage, maar het is gevoelig voor zowel mechanische schade als voor verontreiniging. In bron [5] wordt uitgebreid uitgelegd dat EPDM-onderhoud bestaat uit reinigen, inspecteren en eventuele reparaties. Het gebruik van agressieve reinigingsmiddelen, schurende borstels of puntlasten kan het EPDM-oppervlak beschadigen en eventueel leiden tot infiltratie van vreemde stoffen, die een onaangename geur kunnen veroorzaken.
Verder is het belangrijk om de hemelwaterafvoer (HWA) en goten regelmatig te reinigen, zodat water niet op het dak blijft staan. Stilstaand water kan leiden tot het groeien van mos of algen, die niet alleen de waterdichtheid kunnen aantasten, maar ook geurproblemen veroorzaken (bron [1]). Dit benadrukt het belang van periodieke inspecties, minstens twee keer per jaar, om eventuele problemen vroegtijdig op te sporen.
Geurproblemen en externe invloeden
Verdere externe invloeden die geurproblemen kunnen veroorzaken, zijn onder andere vervuiling, zoals bladeren en takken die het dak bedekken. Deze kunnen de afvoeren blokkeren en leiden tot het opstapelen van water, wat in de loop van de tijd een nare geur kan veroorzaken. Ook kan het aanhaken van mos en algen op het EPDM-oppervlak zorgen voor de groei van organische stoffen, die een onaangename geur uitstralen. Dit probleem wordt expliciet genoemd in bron [1], waarin staat dat gebrekkig onderhoud leidt tot beschadigingen.
Oplossingen voor geurproblemen
Wanneer er sprake is van geurproblemen aan een EPDM-dakbedekking, zijn er meerdere aanbevolen maatregelen. Eerst en vooral is het aan te raden om te onderzoeken of de stank voortkomt uit de ondergrond of het bestaande dakmateriaal. Als de stank te verbinden is met een bitumendak onder de EPDM, kan het noodzakelijk zijn om dit dak volledig te verwijderen en een nieuwe EPDM-lagenconstructie aan te brengen, zodat er geen geurproblemen meer optreden.
Wanneer dit niet het geval is, is het aan te raden om het EPDM-dak regelmatig te reinigen met water of milde zeep, zoals aangegeven in bron [5]. Dit helpt om eventuele vuil- of organische aanslag te verwijderen, die geurproblemen kunnen veroorzaken.
Een andere oplossing is het gebruik van walk pads op het dak om het EPDM-oppervlak te beschermen tegen beloop en mechanische schade, wat indirect ook kan helpen bij het voorkomen van geurproblemen. Dit is een aanbevolen maatregel om het EPDM-oppervlak te behouden en te voorkomen dat er gaten of beschadigingen ontstaan waarin organische stoffen kunnen infiltreren.
EPDM-dakbedekking: schadebeelden en reparatie
Hoewel geurproblemen een minder voorkomend probleem zijn bij EPDM-dakbedekking, zijn lekkages en andere schadebeelden veelvuldiger. In bron [1] en [2] worden verschillende oorzaken van schade aan EPDM-dakbedekking genoemd, waaronder veroudering, weersinvloeden, mechanische schade en vervuiling. Deze schade kan leiden tot het ontstaan van lekkages, wat niet alleen problemen veroorzaakt voor de waterdichtheid, maar ook indirect kan leiden tot geurproblemen als gevolg van infiltratie van vreemde stoffen.
Wanneer schade wordt ontdekt, is het belangrijk om deze zo snel mogelijk te repareren. In bron [1] wordt beschreven hoe het reparatieproces verloopt: eerst wordt de locatie van de beschadiging bepaald, daarna wordt een reparatiestrook op maat gemaakt, het oppervlak wordt schoongemaakt en er wordt primer aangebracht. Vervolgens wordt de reparatiestrook verlijmd en eventueel een extra afdichting toegepast.
Het gebruik van de juiste materialen is hierbij van groot belang. In bron [4] wordt verder uitgelegd dat het verkeerd aanbrengen van EPDM of het gebruik van de verkeerde lijm kan leiden tot slechte hechting en loslatende randen. Daarom is het aan te raden om het EPDM-dak aan te brengen op een droge, schone en vlakke ondergrond, en gebruik te maken van de juiste lijmsoorten.
De rol van inspectie en onderhoud
Een van de belangrijkste maatregelen om schade en eventuele geurproblemen aan EPDM-dakbedekking te voorkomen, is het uitvoeren van regelmatige inspecties en onderhoudsbeurten. In bron [5] staat dat een EPDM-dak een levensduur van 30–50 jaar kan behalen wanneer het twee keer per jaar wordt geïnspecteerd en de HWA-afvoeren worden vrijgehouden. Bovendien worden kleine details zoals naden, randen en doorvoeren direct geventileerd, wat helpt om lekkages en eventuele geurproblemen te voorkomen.
De do’s en don’ts bij EPDM-onderhoud zijn duidelijk uitgelegd in bron [5]. Tot de do’s behoren: inspecties uitvoeren, HWA en goten reinigen, het dakoppervlak schoonmaken met water of milde zeep, naden controleren en eventueel afdichten, kleine scheuren repareren met EPDM-tape en primer, en walk pads plaatsen voor beloop. Tot de don’ts behoren: geen oplosmiddelhoudende of petroleumhoudende reinigers gebruiken, geen schurende borstels toepassen, zware of scherpe objecten over het dak schuiven, stilstaand water accepteren en open vlam of vuur gebruiken op EPDM.
Technische normen en keurmerken
Het EPDM-onderhoud en de installatie moeten volgens bepaalde normen en keurmerken worden uitgevoerd om de kwaliteit en duurzaamheid van het dak te waarborgen. In bron [5] worden enkele relevante normen genoemd: EN 13956 voor kunststof- en rubberdakbanen, KOMO voor kwaliteitsverklaringen en NEN 6050 voor brandveilig werken aan daken. Het volgen van deze normen helpt om de betrouwbaarheid van het EPDM-dak te waarborgen en eventuele problemen zoals geurproblemen te voorkomen.
Conclusie
EPDM-dakbedekking is een betrouwbare keuze voor platte daken, maar kan onder bepaalde omstandigheden leiden tot geurproblemen. Deze geuren kunnen voorkomen als het dak is geplaatst boven een bestaande bitumenbedekking, waarbij de bitumen onder zonlicht een nare geur kan uitzenden. Daarnaast kan de ondergrond, het gebruik van verkeerde lijmsoorten of gebrekkig onderhoud leiden tot geurproblemen. Het is daarom belangrijk om het EPDM-dak regelmatig te reinigen, te inspecteren en eventuele reparaties uit te voeren. Door het volgen van de juiste procedures en het gebruik van geschikte materialen kan men zorgen voor een langdurige en geurvrije EPDM-dakbedekking.
Naast geurproblemen zijn er ook andere schadebeelden aan EPDM-dakbedekking, zoals lekkages en mechanische schade. Deze kunnen worden voorkomen of hersteld door regelmatig inspectie- en onderhoudsbeurten. Het naleven van technische normen en het gebruik van kwaliteitsmaterialen zijn essentieel voor een duurzaam en betrouwbaar EPDM-dak.