Voor iemand die overweegt om een nieuwe auto te kopen, is het energielabel een belangrijk hulpmiddel. Dit label geeft een overzicht van de relatieve zuinigheid van een auto binnen zijn grootteklasse en speelt bovendien een rol bij de bepaling van belastingvoordelen. In dit artikel bespreken we het energielabel van auto’s in detail, met aandacht voor hoe het bepaald wordt, wat het betekent voor het brandstofverbruik en CO2-uitstoot, en hoe het samenhangt met belastingvoordelen zoals aanschafbelasting, wegenbelasting en bijtelling bij leaseauto’s. We geven ook een overzicht van de huidige discussies rondom het systeem, inclusief mogelijke toekomstige veranderingen.
Wat is het energielabel van een auto?
Het energielabel van een auto is een visuele weergave van de relatieve zuinigheid van een voertuig binnen zijn categorie. Het systeem kent zeven energielabels, genummerd van A t/m G, waarbij A staat voor de meest zuinige auto’s en G voor de minst zuinige. De kleur van het label varieert van donkergroen (voor A) tot rood (voor G). Het label is verplicht voor alle nieuwe auto’s die in Nederland worden verkocht en moet zichtbaar op het voertuig zijn aangebracht.
Het doel van het energielabel is om consumenten te informeren over het milieu- en brandstofverbruik van een auto in vergelijking met andere auto’s van vergelijkbare grootte. Het label geeft geen absolute verbruikscijfers, maar zegt iets over de relatieve positie binnen een klasse. Deze klasse wordt bepaald aan de hand van het gewicht en de afmetingen van het voertuig.
Hoe wordt het energielabel bepaald?
Het energielabel wordt bepaald op basis van standaardtesten zoals de WLTP (Worldwide Harmonized Light Vehicle Test Procedure). Deze test levert data op over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot van het voertuig. Daarnaast worden auto’s ingedeeld in drie categorieën: compact, middel en groot. Voor de bepaling van het energielabel worden alleen auto’s uit dezelfde categorie vergeleken.
Het energielabel zegt dus niets over het absolute verbruik van een auto, maar geeft alleen aan hoe zuinig of onzuinig het model is ten opzichte van het gemiddelde in zijn klasse. Dit kan leiden tot situaties waarin een grote auto met een A-label in werkelijkheid meer brandstof verbruikt dan een kleinere auto met een D-label. Het is dus belangrijk om het energielabel als een relatief hulpmiddel te beschouwen en niet als een absolute maat voor zuinigheid.
Relatieve zuinigheid en energielabels
De volgende tabel geeft een overzicht van de relatieve zuinigheid per energielabel:
| Energielabel | Relatieve zuinigheid t.o.v. het gemiddelde in de klasse |
|---|---|
| A | Minstens 20% zuiniger |
| B | 10% tot 20% zuiniger |
| C | Maximaal 10% zuiniger |
| D | Maximaal 10% onzuiniger |
| E | 10% tot 20% onzuiniger |
| F | 20% tot 30% onzuiniger |
| G | Meer dan 30% onzuiniger |
Deze waarden zijn gebaseerd op het officiële testproces en de officiële WLTP-metingen. Het label is dus geen garantie voor het daadwerkelijke verbruik in de praktijk, maar geeft een indicatie van hoe het voertuig presteert ten opzichte van andere auto’s van vergelijkbare grootte.
Energielabel en CO2-uitstoot
De CO2-uitstoot van een auto is een van de belangrijkste factoren bij de bepaling van het energielabel. Omdat elektrische auto’s geen CO2-uitstoot genereren, krijgen deze automatisch het energielabel A. Dit heeft geleid tot een toename van elektrische auto’s op de markt, wat op zijn beurt invloed heeft op het energielabelsysteem. In de toekomst wordt overwogen om het energielabel A op te splitsen in subcategorieën (zoals A+++, A++, A+, A), vergelijkbaar met energielabels van woningen. Dit zou het verschil tussen elektrische auto’s en conventionele auto’s duidelijker maken. De uitslag van deze overweging is echter nog niet bekend.
Energielabel en belastingvoordelen
De overheid stimuleert de aanschaf van zuinige auto’s door belastingvoordelen te bieden. Deze voordelen zijn gebaseerd op de absolute CO2-uitstoot van de auto, die op het energielabel staat. Hoe lager de CO2-uitstoot, hoe groter het belastingvoordeel.
Aanschafbelasting (BPM)
De aanschafbelasting, ook wel bekend als BPM (Belasting over Personen en Motorrijwielen), is afhankelijk van de CO2-uitstoot van het voertuig. Voor auto’s met een lage CO2-uitstoot kan de BPM zelfs volledig worden weggelaten. Dit betekent dat kopers van zuinige auto’s aanzienlijk besparen bij de aankoop van hun voertuig.
Wegenbelasting
De wegenbelasting wordt berekend op basis van het gewicht en de CO2-uitstoot van het voertuig. Ook hier geldt dat een lage CO2-uitstoot gunstig is. Auto’s met een energielabel A of B kunnen bijvoorbeeld aanzienlijk minder wegenbelasting betalen dan auto’s met een energielabel E of hoger.
Bijtelling bij leaseauto’s
Voor leaseauto’s geldt een apart systeem. De zogenaamde bijtelling is afhankelijk van het CO2-gehalte van het voertuig. Voor auto’s met een hoge CO2-uitstoot wordt de bijtelling hoger, wat het totale leasebedrag verhoogt. Kiezen voor een auto met een energielabel A of B kan dus leiden tot een lager leasebedrag.
Belastingvoordelen en praktische voorbeelden
De volgende tabel geeft een overzicht van mogelijke belastingvoordelen per energielabel:
| Energielabel | Gemiddelde CO2-uitstoot (g/km) | Voorbeeld BPM-korting | Voorbeeld wegenbelasting |
|---|---|---|---|
| A | < 95 | Volledige korting | Minimale of geen belasting |
| B | 95 – 115 | Gedeeltelijke korting | Geringe belasting |
| C | 115 – 130 | Beperkte korting | Geringe belasting |
| D | 130 – 145 | Geen korting | Normale belasting |
| E | 145 – 160 | Geen korting | Hogere belasting |
| F | 160 – 180 | Geen korting | Aanzienlijke belasting |
| G | > 180 | Geen korting | Hoge belasting |
De exacte bedragen variëren per model en afhankelijk van de maatregelen van de overheid op het moment van aankoop. Het energielabel biedt echter een duidelijke richtlijn voor de verwachte belastingvoordelen.
Beperkingen van het energielabelsysteem
Hoewel het energielabel een waardevol instrument is voor consumenten, heeft het ook beperkingen. Het label geeft geen absolute verbruikscijfers, maar alleen een relatieve positie binnen een klasse. Dit kan leiden tot verwarring, omdat een groene A-label auto in werkelijkheid onzuiniger kan zijn dan een kleinere auto met een D-label. Daarnaast kan het energielabel van een auto veranderen als nieuwe, zuinigere modellen op de markt komen. Dit maakt het label minder betrouwbaar voor gebruikte auto’s.
Een andere kritiek is dat het energielabel niet aanduidt hoe duurzaam een auto is in bredere zin. Er zijn initiatieven om een testprogramma in te voeren dat de duurzaamheid van auto’s beoordeelt, maar dit is nog in ontwikkeling. Totdat dergelijke maatregelen zijn ingevoerd, blijft het energielabel het belangrijkste hulpmiddel voor consumenten bij het kiezen van een auto.
Toekomstige ontwikkelingen
Het energielabelsysteem is momenteel onder de nadruk. Zoals eerder aangegeven, wordt overwogen om het energielabel A op te splitsen in subcategorieën, vergelijkbaar met de energieklasse van woningen. Dit zou het verschil tussen elektrische auto’s en conventionele auto’s duidelijker maken. Bovendien wordt er gewerkt aan een systeem dat niet alleen brandstofverbruik en CO2-uitstoot in acht neemt, maar ook andere duurzaamheidsaspecten.
Momenteel is het resultaat van deze overwegingen nog niet bekend, maar het is duidelijk dat het energielabelsysteem in de toekomst verder zal worden aangepast. Consumenten en autobezitters moeten zich bewust zijn van deze ontwikkelingen en op de hoogte blijven van eventuele veranderingen.
Conclusie
Het energielabel van een auto is een belangrijk hulpmiddel voor consumenten bij de aanschaf van een voertuig. Het geeft inzicht in de relatieve zuinigheid van een auto binnen zijn klasse en speelt een rol bij de bepaling van belastingvoordelen zoals aanschafbelasting, wegenbelasting en bijtelling bij leaseauto’s. Hoewel het label geen absolute verbruikscijfers geeft, is het een waardevolle indicatie van hoe milieuvriendelijk een auto is.
Toch heeft het systeem ook beperkingen. Het label zegt niets over het werkelijke verbruik in de praktijk en kan veranderen als nieuwe modellen op de markt komen. Daarnaast is het label minder betrouwbaar voor gebruikte auto’s. Het energielabelsysteem wordt momenteel onder de loep genomen, en er zijn plannen voor toekomstige veranderingen.
Voor iemand die overweegt om een nieuwe auto te kopen, is het verstandig om het energielabel zorgvuldig te bestuderen. Naast het label is het ook verstandig om te kijken naar de daadwerkelijke verbruikscijfers en eventuele belastingvoordelen. Door deze informatie te combineren, kan een consument een weloverwogen keuze maken die zowel financieel als milieutechnisch verantwoord is.